Do baru przed zakrętem, gdzie

Plastikiem neon lśni

Na popas dotaczamy się

Strudzeni setką mil

Siadam blisko wyjścia, bo

Tak lepiej, bez dwóch zdań

I zamawiamy byle co

Na szybko z karty dań

Późno już

Wcześnie zbyt

Nie, nie zna nikt

Cienie drżą

Na łąkach w siwej mgle

Gdzieś konie rżą

Obcy tu

Obcy tam

Pełni wrażeń, dat i miejsc

Które nic nie dają nam

Zbędni tam

Zbędni tu

Wszędzie, czyli nigdzie wciąż

Po pętlach dróg toczymy się

Ze snu do snu



Jedziemy, diabli wiedzą skąd

I dokąd, czort to wie

Wystarczy klakson zamiast trąb

W ten Ostateczny dzień

Przed siebie po omacku wprost

Z historii zwiać się chce

Do Europy tysiąc wiorst

A drogi ciągle złe

Późno już...
























Przyjdzie dzień, gdy dorośnie Maryla,

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila,

już nie zagra, jak dawniej w zielone, 

nie popędzi w podróże szalone, hej, hej, hej. 



Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej anioł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj. 

Dla niej wszystko naj,naj, naj, pa ta taj, o pa ta taj.



Gdzie podziała się dawna Marylka,

ta, co miała niewinność motylka, 

dzisiaj zna ją i Londyn i Łowicz,

wszędzie słychać Marylę Rodowicz.



Hej, hej, hej, dla niej diabeł...



Przyjdzie dzień posiwieje Maryla, 

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila, 

i zapełni się Paryż i Kutno

nowych dziewczyn urodą okrutną.



Dla was diabeł, dla was raj, pa ta taj, o pa ta taj...