Był sobie król

Był sobie paź

i była też królewna

żyli wśród róż

nie znali burz

rzecz najzupełniej pewna

Kochał ją król

kochał ją paź

kochali ją oboje

i ona ich kochała też

kochali się we troje 



Lecz srogi los

okrutna śmierć

w udziale im przypadła

króla zjadł pies

pazia zjadł kot

królewnę myszka zjadła

Lecz żeby ci

nie było żal

dziecino ukochana

z cukru był król

z piernika paź

królewna z marcepana.
























Przyjdzie dzień, gdy dorośnie Maryla,

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila,

już nie zagra, jak dawniej w zielone, 

nie popędzi w podróże szalone, hej, hej, hej. 



Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej anioł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj.

Dla niej diabeł, dla niej raj, pa ta taj, o pa ta taj. 

Dla niej wszystko naj,naj, naj, pa ta taj, o pa ta taj.



Gdzie podziała się dawna Marylka,

ta, co miała niewinność motylka, 

dzisiaj zna ją i Londyn i Łowicz,

wszędzie słychać Marylę Rodowicz.



Hej, hej, hej, dla niej diabeł...



Przyjdzie dzień posiwieje Maryla, 

jeszcze rok, jeszcze dzień, jeszcze chwila, 

i zapełni się Paryż i Kutno

nowych dziewczyn urodą okrutną.



Dla was diabeł, dla was raj, pa ta taj, o pa ta taj...