Pytają przy deserze 

i u piekielnych bram. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Kobieta grzechy pierze 

a Bóg zamyka kran. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Zielonej stratosferze 

przybyło kilka plam. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Czernieją miejskie wieże

nie widać pan czy cham. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Rogata młodość znika,

nadchodzi szary czas.

nieczęsto już muzyka

do tańca budzi nas. 



Już pokolenie młode

dobiera nowy ton

i jutro pójdzie w szkodę

u boku nowych żon...



Robimy się jak skała,

każdy jest w nocy sam.

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Za nasze polskie życie, 

za takie, jakie jest, 

wypijmy wódki łyczek 

z domieszką cichych łez... 

Wypijmy wódki łyczek 

z domieszką cichych łez... 
























Znowu cię budzik gna, jak bat

I wykipiało mleko

A Karaiby - niech to szlag!

Jednako wciąż daleko 



Do tego klepią w tej Ti-Vi

Że w Rio - ach, tam żyją!

Że robią dym, aż piekło drży

i co noc - pierwsza miłość!



A tutaj tylko mróz i śnieg

Lecz wrze sarmacka krew

I już po chwili gnasz, jak zbieg - 

W dwudziesty pierwszy wiek!



Bo już Karnawał!

A co tam jakieś Rio!

Damy takiego czadu, że

Że w piekle się nie śniło!



Bo już Karnawał!

Zróbmy z parkietu przecier!

Zatańczmy Panu, bo nam dał

Świeżutkie Tysiąclecie!



Więc dziękuj niebu za ten fart

I tańcz, choć kipi mleko

A Karaiby - niech to szlag

I tak nam nie uciekną



I niech się w zdrowiu darzy nam

I dusza z duszą brata

Aż pan Popiołek w bramie z chmur

Szepnie - no, koniec świata



Bo już Karnawał...