Był ślub wśród najwyższych sfer

Taki odlot każdy mieć by chciał

Sto prób odbyło się

Żeby każdy swoje miejsce znał

Już miał gruchnąć marsz

Biskup stułę w gładkie dłonie wziął...

Gdy ktoś z pierwszych ław

Nagle wrzasnął rany Boskie STOP!



I zrobił się szum

Jak nie wiem co-o o

Gdy cały ten tłum ryknął na głos:



Co się stało z Mamą?

Mama zniknęła stąd

Krótką chwilę była

Gdzieś się zmyła

Każdy trzeba przeszukać kąt

Co się stało z Mamą?

Ktoś musiał widzieć ją

Cały ślub wstrzymamy

Bo bez Mamy

Wszyscy goście jak dzieci są



Zaczął się ruch

Jak na placu pełnym blaszanych szczęk

Wzdłuż naw rozległ się

Telefonów komórkowych brzęk

Do drzwi wszyscy pchali się

Jakby przed czymś szybko chcieli zbiec

Wciąż rósł przed kościołem kurz

Tak za Mercem szybko śmigał Merc!

Za chwilę przez fax

To poszło na kraj-aj-jaj

I wśród innych kraks

Ten problem był naj-naj-naj: Co się stało z mamą ?

Mama tak na oko ze dwa metry wysoka

Uwielbia stek i gulasz

Na plecach ma tatuaż

Gdy grozi wielka wsypa

To wyskakuje z jeepa

Tak się ten opis kończy

A teraz list gończy
























Kolejną noc, jak stary pies

W obroży z pordzewiałych gwiazd

Jeszcze się łasi, skamle, rwie

Lecz dzisiaj nie dopadnie nas

-	Na dzisiaj pas



Już się nie wgryzie, nie te dziąsła

Nie będzie drapać, jęczeć, kąsać

Choćby szarpała aż do świtu

Nie wyrwie z gardeł tamtych krzyków

-	Już po capstrzyku



Może nie trzeba było tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

Może nie trzeba było tak

Lecz po kropelce, po maluchu

Sączyć to życie, a nie chlać

-	Gdziekolwiek, z gwinta



Musimy przeżyć to, przetrzymać

Choćby perliło się spod rzęs

By jeszcze z tego życia wyrwać

Soczysty, krwisty kęs



Przysięgam, miesiąc, góra dwa

Najdalej tuż po świętach

Ja będę z tobą, niech to szlag

Znów będę - wniebowzięta!



Może nie trzeba było tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

Może nie trzeba było tak

Lecz po kropelce, po maluchu

Sączyć to życie, a nie chlać

-	Gdziekolwiek, z gwinta



I znowu odpalimy ostro

Choćby to pożreć miało nas

Choćby groziło stosem, chłostą

Zagramy jeszcze raz!



I z lodem na parzących skroniach

Do bólu szarpiąc każdą strunę

Zdążymy, choćby biły gromy

Zaliczyć każdą chmurę



A może trzeba właśnie tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

A może trzeba właśnie tak

I nie po kropli, po maluchu

Sączyć, lecz chlać to życie, chlać

- A choćby z gwinta!