Szmaragdów sznur pragnę mieć,

pochlebców tłum pragnę mieć.

Lecz na czas wojny podaruj mi

kropelkę biało-siwej mgły.

Lecz na czas wojny podaruj mi

kropelkę biało-siwej mgły.



Nie lękam się chłodu gwiazd,

choć wilczy tren zbudził nas. 

Lecz na czas wojny, na czarne dni

podaruj mi krople mgły.

A na czas wojny, na czarne dni

podaruj mi krople mgły.



Chciałabym mieć sukień sto,

chciałabym mieć wielki dom.

A na czas wojny podaruj mi

wilgotne, purpurowe bzy.

A na czas wojny podaruj mi

wilgotne, purpurowe bzy.



Nie lękam się mroźnych zim,

wichury co w niebie śpi.

Lecz na czas wojny, na czarne dni

potrzebne mi twoje bzy.

A na czas wojny, na czarne dni

potrzebne mi twoje bzy.



Niech niebo nam deszcze śle,

niech żyta łan srebrzy się.

A na czas wojny daj Boże nam

jedynie zapomnienia dar.

A na czas wojny daj Boże nam

jedynie zapomnienia dar.



Nie lękam się świstu kul,

nie lękam się śnieżnych pól.

A na czas wojny daj Boże o!

ten jeden dar - pamięć złą.

A na czas wojny daj Boże o!

ten jeden dar - pamięć złą.

A na czas wojny daj Boże o!

ten jeden dar - pamięć złą.
























Był sobie król

Był sobie paź

i była też królewna

żyli wśród róż

nie znali burz

rzecz najzupełniej pewna

Kochał ją król

kochał ją paź

kochali ją oboje

i ona ich kochała też

kochali się we troje 



Lecz srogi los

okrutna śmierć

w udziale im przypadła

króla zjadł pies

pazia zjadł kot

królewnę myszka zjadła

Lecz żeby ci

nie było żal

dziecino ukochana

z cukru był król

z piernika paź

królewna z marcepana.