Zmarłe konie w cyrku straszą, gdy zapada noc

Popatrz, jak areną biegnie cień

Byłem piękny, byłem młody, śpiewa nocny koń

Resztę mej urody zmyje dzień.



Póki macie siebie, ciebie

Szklankę nocy, kromkę dnia

To orkiestra jeszcze w sercach gra.



Póki jadą jeszcze wozy

Pośród czarnych łąk

To się w końcu zawsze znajdzie port.



Póki jeszcze żadna bujda

Nie zatruła wam dusz

Nie zabraknie dla was słodkich róż.



Póki świecą światła rampy

I choć został jeden widz

To do szczęścia nie potrzeba nic.



Nocą słychać w cyrku hałas pękających serc

Znowu ktoś cyrkówkę kocha mniej...

Rano zmiecie stare serca pracowity stróż

I przeminie echo śpiewki tej.



Póki macie siebie, ciebie...
























Był ślub wśród najwyższych sfer

Taki odlot każdy mieć by chciał

Sto prób odbyło się

Żeby każdy swoje miejsce znał

Już miał gruchnąć marsz

Biskup stułę w gładkie dłonie wziął...

Gdy ktoś z pierwszych ław

Nagle wrzasnął rany Boskie STOP!



I zrobił się szum

Jak nie wiem co-o o

Gdy cały ten tłum ryknął na głos:



Co się stało z Mamą?

Mama zniknęła stąd

Krótką chwilę była

Gdzieś się zmyła

Każdy trzeba przeszukać kąt

Co się stało z Mamą?

Ktoś musiał widzieć ją

Cały ślub wstrzymamy

Bo bez Mamy

Wszyscy goście jak dzieci są



Zaczął się ruch

Jak na placu pełnym blaszanych szczęk

Wzdłuż naw rozległ się

Telefonów komórkowych brzęk

Do drzwi wszyscy pchali się

Jakby przed czymś szybko chcieli zbiec

Wciąż rósł przed kościołem kurz

Tak za Mercem szybko śmigał Merc!

Za chwilę przez fax

To poszło na kraj-aj-jaj

I wśród innych kraks

Ten problem był naj-naj-naj: Co się stało z mamą ?

Mama tak na oko ze dwa metry wysoka

Uwielbia stek i gulasz

Na plecach ma tatuaż

Gdy grozi wielka wsypa

To wyskakuje z jeepa

Tak się ten opis kończy

A teraz list gończy