Maryla Rodowicz

Tyle miał nam dać, że aż brakło tchu

Nasz świat, nasz brat, nasz król

A za oknem szadź, popłuczyny snu

I strach i krach, i ból



Gdy nadzieje w pył

Jak skrzydełko ćmy - starte,

Czy wystarczy sił

By odegnać łzy żartem.



Człowiek, człowiek

To brzmi dumnie gdy w trumnie

Lecz nim minie brzmi w trzcinie

człowiek - numer buta, marszruta, imię

Lwem nie będziesz

Choćbyś z diabłem

Był w zmowie wolny

Ale klatkę masz w sobie

W sercu, w duszy, w głowie

I słowie człowiek.



Dzieci poszły precz, starzy idą w piach

I bunt i czas się bać

Życie ładna rzecz, a najbardziej w snach,

Więc grunt to mieć gdzie spać



Myśli naszych kruk

Przy niebieskim siadł tronie,

Jeśli nie daj Bóg

Boga nie ma tam - to koniec.



Człowiek, człowiek...

Za chwilę wszystko się skończy

Za chwilę zgaszą światło

Trzeba szybko pogadać z sobą

Czy było warto

Trzeba jeszcze zbobrować szuflady

I wlać naftę do suchych lamp

Trzeba jeszcze z Tuwimem pogadać

Pora spać

Trzeba komuś powiedzieć: kochałam

Zaprosić do cichej zadumy

Trzeba jeszcze naparzyć herbaty

Nic nie umiem

Trzeba jeszcze spojrzeć na siebie

I potańczyć wśród starych szmat

Trzeba jeszcze polubić siebie

Nie wiem jak

Bo to wszystko nie było naprawdę

Bo to wszystko mgłą wilgotnej ciszy

Łza której nigdy nie ujrzysz

Łza której śpiew usłyszysz

Za chwilę wszystko się skończy

Za chwilę zgaszą światło

Trzeba szybko pogadać z sobą

Czy było warto



Warto...warto...warto!

Gdzieś tu jest!

Gdzie się przed nami chowasz, Maryla? 

Gdzieś tu jest, 

gdzieś tu na pewno jest! 



Ole ole...prowadź nas muzyko.

Ole ole...razem z nami bądź.

Ole ole...znikąd, aż donikąd.

Ole ole...zawsze z nami bądź. 



Gdzieś tu jest...

Czasem bywa, że z klęczek wstaje dzień, 

zamiast słońca jest dziura w niebie, 

świat przed mną przykrywa w wielki cień, 

i daleko mi do siebie, 

a tu głos: Maryla, 

ty się nie rozpylaj,

życie to jest chwila, 

ty nie marnuj Maniu dni, 

ty się nie dręcz Mania, 

jesteś od śpiewania, 

więcej się nie wzbraniaj, 

ty weź się w kupę Maniu.



Mija stres! - kiedy słyszę "Czadu Maryla!", 

jest, jak jest! - ważne słowa dwa, 

mija stres! - kiedy słyszę "Czadu Maryla!", 

dobrze jest! - żyje się gdy sie gra! 



I do wieczora trwa nieprzerwany cud! 

Szaleje dzwięków sfora i fruną pszczoły nut! 

Bo zawsze dobra pora na uszy spływa miód, 

od rana do wieczora...

Czasem bywa...