Zapisz swoję ulubione piosenki Maryla Rodowicz

Imie/ksywa:*

Mail

Komatarz dla przyszłych pokoleń:




Polska deszczowa, ja czekam na ciebie

Na mieście ludzie mówili o cudzie

Tak rzadko słońce przez chmury się przedziera

Ja nie dbam o siebie

Na obiad chleb z herbatą

Herbata chińska, masło wyborowe

A przy okazji śmierć krawatom 

Bujnie myślałam ostatnio o świecie

O tym deszczu o tobie i o twoich udach

I o miłości

I że bez niej nie udałoby się nam nic

Absolutnie nic

Noc deszczowa, ja czekam na ciebie

Na mieście ludzie mówili o cudzie

Jak można żyć bez powietrza, ja nie wiem

Kochany ja nie wiem

I takie okropne lato

I ty w potrzebie i ja tu nie wiem co

Nie wiem co poradzić na to

Bujnie myślałam ostatnio ...
























Kolejną noc, jak stary pies

W obroży z pordzewiałych gwiazd

Jeszcze się łasi, skamle, rwie

Lecz dzisiaj nie dopadnie nas

-	Na dzisiaj pas



Już się nie wgryzie, nie te dziąsła

Nie będzie drapać, jęczeć, kąsać

Choćby szarpała aż do świtu

Nie wyrwie z gardeł tamtych krzyków

-	Już po capstrzyku



Może nie trzeba było tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

Może nie trzeba było tak

Lecz po kropelce, po maluchu

Sączyć to życie, a nie chlać

-	Gdziekolwiek, z gwinta



Musimy przeżyć to, przetrzymać

Choćby perliło się spod rzęs

By jeszcze z tego życia wyrwać

Soczysty, krwisty kęs



Przysięgam, miesiąc, góra dwa

Najdalej tuż po świętach

Ja będę z tobą, niech to szlag

Znów będę - wniebowzięta!



Może nie trzeba było tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

Może nie trzeba było tak

Lecz po kropelce, po maluchu

Sączyć to życie, a nie chlać

-	Gdziekolwiek, z gwinta



I znowu odpalimy ostro

Choćby to pożreć miało nas

Choćby groziło stosem, chłostą

Zagramy jeszcze raz!



I z lodem na parzących skroniach

Do bólu szarpiąc każdą strunę

Zdążymy, choćby biły gromy

Zaliczyć każdą chmurę



A może trzeba właśnie tak

Szaleńczo w górę, w górę grzać

I zgarniać, chwytać, łapać, brać

Bo zaraz amen, klezmer grać

A może trzeba właśnie tak

I nie po kropli, po maluchu

Sączyć, lecz chlać to życie, chlać

- A choćby z gwinta!
























Tyle miał nam dać, że aż brakło tchu

Nasz świat, nasz brat, nasz król

A za oknem szadź, popłuczyny snu

I strach i krach, i ból



Gdy nadzieje w pył

Jak skrzydełko ćmy - starte,

Czy wystarczy sił

By odegnać łzy żartem.



Człowiek, człowiek

To brzmi dumnie gdy w trumnie

Lecz nim minie brzmi w trzcinie

człowiek - numer buta, marszruta, imię

Lwem nie będziesz

Choćbyś z diabłem

Był w zmowie wolny

Ale klatkę masz w sobie

W sercu, w duszy, w głowie

I słowie człowiek.



Dzieci poszły precz, starzy idą w piach

I bunt i czas się bać

Życie ładna rzecz, a najbardziej w snach,

Więc grunt to mieć gdzie spać



Myśli naszych kruk

Przy niebieskim siadł tronie,

Jeśli nie daj Bóg

Boga nie ma tam - to koniec.



Człowiek, człowiek...