Dzień dobry kochanie na łące,

dzień dobry kochanie na polu.

To żółte na górze to słońce,

powiedz czy oczy nie bolą.

Ach skąd, ach skąd...

Dzień dobry kochanie w pokoju,

dzień dobry kochanie przy kawie.

Patrz ludzie się wcale nie boją,

powiedz czy ładnie w Warszawie.

Ach skąd,ach skąd, ach skąd...

Dzień dobry kochanie w kochaniu, 

dzień dobry kochanie w zaśnięciu.

To białe na niebie to anioł

więc zaśnij nim zliczysz do pięciu.

Dzień dobry kochanie w rozłące,

dzień dobry kochanie w rozstaniu.

Początek czasami jest końcem,

mądre cyganki nie kłamią.

Ach skąd, ach skąd, ach skąd...
























Tyle miał nam dać, że aż brakło tchu

Nasz świat, nasz brat, nasz król

A za oknem szadź, popłuczyny snu

I strach i krach, i ból



Gdy nadzieje w pył

Jak skrzydełko ćmy - starte,

Czy wystarczy sił

By odegnać łzy żartem.



Człowiek, człowiek

To brzmi dumnie gdy w trumnie

Lecz nim minie brzmi w trzcinie

człowiek - numer buta, marszruta, imię

Lwem nie będziesz

Choćbyś z diabłem

Był w zmowie wolny

Ale klatkę masz w sobie

W sercu, w duszy, w głowie

I słowie człowiek.



Dzieci poszły precz, starzy idą w piach

I bunt i czas się bać

Życie ładna rzecz, a najbardziej w snach,

Więc grunt to mieć gdzie spać



Myśli naszych kruk

Przy niebieskim siadł tronie,

Jeśli nie daj Bóg

Boga nie ma tam - to koniec.



Człowiek, człowiek...