Minął sierpień, minął wrzesień.

Znów październik i ta jesień

Rozpostarła melancholii mglisty woal.

Nie żałuję letnich dzionków,

Róż, poziomek i skowronków.

Lecz jednego, jedynego jest mi żal. 



Addio, pomidory!

Addio, ulubione

SÅ‚oneczka zachodzÄ…ce

Za mój zimowy stół!

Nadchodzą znów wieczory

Sałatki nie jedzonej,

Tęsknoty dojmującej

l łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,

Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ

W te witaminy przebogaty.



Addio, pomidory!

Addio, utracone!

Przez długie złe miesiące

Wasz zapach będę czuła.



Owszem była i dziewczyna,

l miłości pajęczyna,

Co oplotła drżący dwukwiat naszych ciał.

Porwał dziewczę zdrady poryw

l zabrała pomidory

Te ostatnie com schowane przed nią miał.



Addio, pomidory!

Addio, ulubione

SÅ‚oneczka zachodzÄ…ce

Za mój zimowy stół!

Nadchodzą znów wieczory

Sałatki nie jedzonej,

Tęsknoty dojmującej

l łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,

Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ

W te witaminy przebogaty.



Addio, pomidory!

Addio, utracone!

Przez długie złe miesiące

Wasz zapach będę czuła.
























PytajÄ… przy deserze 

i u piekielnych bram. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Kobieta grzechy pierze 

a Bóg zamyka kran. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Zielonej stratosferze 

przybyło kilka plam. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Czernieją miejskie wieże

nie widać pan czy cham. 

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Rogata młodość znika,

nadchodzi szary czas.

nieczęsto już muzyka

do tańca budzi nas. 



Już pokolenie młode

dobiera nowy ton

i jutro pójdzie w szkodę

u boku nowych żon...



Robimy się jak skała,

każdy jest w nocy sam.

Co nam ten rok zabierze 

a co daruje nam? 



Za nasze polskie życie, 

za takie, jakie jest, 

wypijmy wódki łyczek 

z domieszkÄ… cichych Å‚ez... 

Wypijmy wódki łyczek 

z domieszkÄ… cichych Å‚ez...