Minął sierpień, minął wrzesień.

Znów październik i ta jesień

Rozpostarła melancholii mglisty woal.

Nie żałuję letnich dzionków,

Róż, poziomek i skowronków.

Lecz jednego, jedynego jest mi żal. 



Addio, pomidory!

Addio, ulubione

SÅ‚oneczka zachodzÄ…ce

Za mój zimowy stół!

Nadchodzą znów wieczory

Sałatki nie jedzonej,

Tęsknoty dojmującej

l łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,

Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ

W te witaminy przebogaty.



Addio, pomidory!

Addio, utracone!

Przez długie złe miesiące

Wasz zapach będę czuła.



Owszem była i dziewczyna,

l miłości pajęczyna,

Co oplotła drżący dwukwiat naszych ciał.

Porwał dziewczę zdrady poryw

l zabrała pomidory

Te ostatnie com schowane przed nią miał.



Addio, pomidory!

Addio, ulubione

SÅ‚oneczka zachodzÄ…ce

Za mój zimowy stół!

Nadchodzą znów wieczory

Sałatki nie jedzonej,

Tęsknoty dojmującej

l łzy przełkniętej wpół.

To cóż, że jeść ja będę zupy i tomaty,

Gdy pomnę wciąż wasz świeży miąższ

W te witaminy przebogaty.



Addio, pomidory!

Addio, utracone!

Przez długie złe miesiące

Wasz zapach będę czuła.
























Z wielu pieców się jadło chleb      

Bo od lat przyglądam się światu     

Czasem rano zabolał łeb

I mówili zmiana klimatu



Czasem trafił się wielki raut       

Albo feta proletariatu              

Czasem podróż w najlepszym z aut 

Częściej szare drogi powiatu



Ref.:

Ale to już było i nie wróci więcej      

I choć tyle się zdarzyło to do przodu    

Wciąż wyrywa głupie serce               



    

Ale to już było, znikło gdzieś za nami

Choć w papierach lat przybyło to naprawdę 

Wciąż jesteśmy tacy sami



Na regale kolekcja płyt

I wywiadów pełne gazety

A oknami kolejny świt

I w sypialni dzieci



One lecÄ… droga do gwiazd

Przez niebieski ocean nieba

Ale przecież za jakiś czas

Będą mogły same zaśpiewać



Ref.